************************************************************
دو _
دو انسان ، دو فریاد با دهانی دوخته... آدمیانی که تکلم را به زبان دست آموخته ترند..
دو پیکره .. ریخته در یک قالب ، قالبی مانده در آرایش نا همگن این قرن نامحرم یخی .
قرن زن نامحرم ... قرن مرد نامحرم ...
و نه قرن ما .. و نه قرنی بی تجانس ...
های فلانی .. چرا میگریزد سر رشته موی تو از نگاه من ؟ باد آیا محرمتر است تو را ؟
ر _
رازها ... رازهای پوشیده .... حرفهای ناگفته ، نه ... ناگفتنی ....
و زبان پر تمنا اما ... الکن در بیگانگی و حجاب چشمها ......
و تمام پرسشها .. بی پاسخ :
های فلانی ... در پس این شرم تصنعی ... راست بگو ... دوستش داری .. ؟

می _
می نوازیم ...مینوازیم نُت به نُت به رهبری باران شبانه ...
سرمشقمان اما ... میراث پر از غلط نیاکان ..
در دایره ای به رنگ خاک ... زندگی آخرین ترانه آشفته این ارکستر ناموزون ...
دستهای من ... به اشتیاق نوازش تو ... آرشه های هوا را شکافته مانده اند ...
های فلانی .. هارمونی زندگی را گم کرده ام .... عید این سال آخر ... تو ندیدی او را ؟

فا _
فاصله ... فاصله میان من و ما، تکثیر و تکثر جاده .. مانند خط کشی های بی مصرف عابرپیاده ..
و تلفظ واژه خراب نامشروع .... در تبلور حس مرطوبترین رابطه انسانیت ...
سرمای کشدار و کشنده شما گفتن و ایشان شنیدن .. بریدن از تو بودن و ما شدن ...
های فلانی ... هیچ گرمای تنی را میشناسی ؟ .. باور کن ما مخلوقیم .. نه خالقان جهنم ...